KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2016/16015 E., 2020/11362 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ekim 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, kasten yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanıklar ..., ... ve ...'ya yükletilen birden fazla kişiyle birlikte tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın infazda gözetilebileceği,
Anlaşıldığından, sanıklar ..., ... ve ... ile o yer Cumhuriyet savcısının ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmünün temyizine gelince;
Sanık ...'in eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 86/2-3-e maddesi kapsamındaki kasten yaralama suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin sanığın sorgu tarihi olan 28/08/2012 gününden inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinin anlaşılması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2016/16015, K. 2020/11362, 13 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama