Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/16096 K.2020/11163

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın soruşturmada alınan beyanında; oturduğu apartmanın aidat meselesi görev yaptığı birliğine yansıtılmadan halledilebileceği halde, apartman yönetiminde olan mağdur ...'ın, yanında birkaç kişi ile birlikte, amirleriyle görüşme yapmasından dolayı küçük düşürüldüğü şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken "koşulları bulunmamakla TCK'nın 29. maddesinin uygulanmasına taktiren yer olmadığı" şeklinde yerinde olmayan gerekçeyle haksız tahrik hükmünün uygulanmaması,

2-Kabule göre de;

a-Sanık hakkındaki sonuç cezanın 2 yıl 1 ay hapis yerine hesap hatası nedeniyle 1 yıl 13 ay hapis olarak eksik tayin edilmesi,

b-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,