Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/16384 K.2020/10687

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik yapılan ihbar sonrasında alınan savunmasında CMK'nın 147. maddedeki yasal hakları hatırlatılmadan, okunmuş ve hatırlatılmış ise denetime olanak sağlayacak biçimde tutanağa geçirilmeden, usulüne uygun kimlik tespiti yapılmadan, ihbar yazısı ve ekleri okunmadan sorgusu yapılarak 5271 sayılı CMK'nın 147. ve 191/3-b maddelerine aykırı davranılmak suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2-Ele geçirilemeyen ve dolayısıyla 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz silahlardan olup olmadığına ilişkin tespit bulunmayan, (her ne kadar gerekçede ekspertiz raporundan söz edilmiş ise de böyle bir raporun dosya arasında olmadığı, emanete alınan suç eşyasının da bulunmadığı) kama olduğu iddia edilen bıçak nedeniyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

3-Sanık aşamalardaki savunmasında, kız kardeşinin daha önce mağdurun iş yerinde çalıştığını, kendi isteği ile işten ayrılan kız kardeşinin aylığının mağdur tarafından ödenmediğini ve mağdurun kız kardeşine hakaret etmesi üzerine kardeşinin ağladığını belirtmesi karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre tehdit suçu yönünden TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,