Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/16642 K.2020/14219

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanığa yükletilen hakaret suçundan dolayı kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak sanık ... ve katılan ...'in, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

B-Tehdit ve kasten yaralama suçlarından verilen kararların incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Kartal Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 19/07/2010 tarih ve 2010/5043 sayılı kesin nitelikli doktor raporunda, "sol auriculada yer yer hiperemik lasere alanlar olduğunun" bildirilmesi karşısında, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları ve bu beyanları doğrulayan adli muayene raporuna itibar edilmeksizin, yerinde görülmeyen gerekçeyle kasten yaralama suçundan beraat kararı verilmesi,

2-(1) nolu bozma kararına uyularak, sanığın kasten yaralama suçunu işlediğinin kabul edilmesi halinde ise; sanığın aralarında çıkan tartışma sırasında katılana "Seni keserim, öldürürüm" demek suretiyle tehdit etmesi ve yumrukla kasten yaralaması şeklinde gerçekleşen eyleminin kesintiye uğramaması karşısında, sanığın eyleminin sadece kasten yaralama suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılıp değerlendirilmemesi,

3-Kabule göre de;

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,