Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/16666 K.2020/10595

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Sanıkların aşamalarda suçlamayı kabul etmemeleri, mağdur ...'ın soruşturma evresinde her üç sanığın kendisine yönelik tehdidinden bahsetmemesine karşın kovuşturmada her üç sanığın da kendisini tehdit ettiğini belirtmesi, dinlenen tanıklar ..., ... ve...'ın beyanlarında sanıkların mağdura yönelik tehdit eylemlerini doğrulamadıklarının anlaşılması karşısında, CMK'nın 230/1-b maddesi gereğince, deliller tartışılıp değerlendirilmeden, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin nelerden ibaret olduğu, hangi beyana ne suretle üstünlük tanındığı açıklanmadan ve birlikte tehdit eylemine iştirak iradelerinin ne şekilde oluştuğu bütün kanıtlarıyla tereddüte yer vermeyecek şekilde açıklanmadan sanıkların birden fazla kişiyle tehdit suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2) Kabule göre de;

a)Sanıklara yükletilen birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçundan temel cezanın alt sınırdan belirlenmesine karşın, erteleme nedeniyle TCK'nın 51/3. maddesi gereğince, denetim süresinin gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak 3 yıl olarak uygulanması,

b)Mahkum oldukları uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında, TCK’nın 53/1-3. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,