Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/1669 K.2020/3836

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın üzerine atılı konut dokunulmazlığının ihlali suçundan da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine karşın, bu suç yönünden hükmün açıklanmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmekle dosya görüşüldü:

A-Kasten yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Silahla tehdit ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın olay günü katılanları aynı zaman diliminde kısa aralıklarla tehdit etmesi eyleminde, TCK'nın 106/2-a ve 43. maddelerinin uygulanmasıyla yetinilmesi gerekirken her bir katılan için ayrı ayrı ceza verilmesi,

2-Sanığın aşamalarda, katılanlara ait bağlı olmayan köpeklerin kendisine saldırması üzerine katılan ...'i uyarması neticesinde aralarında tartışma çıktığını savunması karşısında, sanık hakkında TCK 'nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,