KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2016/1766 E., 2020/2917 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Katılanlar
- ..., ..., ..., ..., Hatice UĞUR
- Suçlar
- Tehdit, kasten yaralama, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanıklardan Süleyman hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan hüküm kurulmamışsa da zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması olanaklı görülerek dosya görüşüldü:
A-Sanık ...'a yükletilen ...'a yönelik kasten yaralama suçundan dolayı kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılanlar ... vekilinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B-Sanıklardan Süleyman hakkında hakaret ve tehdit suçları, Saime hakkında kasten yaralama, Seher hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik, katılanlar vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
C-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince;
Katılan ...'nin aşamalarda sanıklar Süleyman ve Seher'in kendisini yaraladığını beyan etmesi, katılan ...'nin beyanlarını doğrular nitelikte basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralandığına ilişkin adli muayene raporunun bulunması karşısında, sanık ...'in savunmalarının ne şekilde katılanın adli muayene raporu ile desteklenen iddialarına üstün tutulduğu denetime elverişli biçimde açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçe ile sanık ...'in kasten yaralama suçundan beraatine karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2016/1766, K. 2020/2917, 11 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama