KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2016/17811 E., 2017/16025 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mayıs 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Kasten yaralama, tehdit
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Kasten yaralama eyleminden verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2- Tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
a) Sanık ile müştekinin aynı askeri birikte vatani görevlerini yaptıkları, olaydan önce sanığın müştekiye yumruk atarak yaralanmasına neden olduğu, olay günü ise tarafların yemekhanede karşılaştıkları, sanığın elinde bıçak ve çatal ile müştekinin yanına gittiği vede "müştekiye seninle görüçeceğiz oğlum, çıkınca seni öldüreceğim" şeklinde tehdit içerikli sözler söylediğinin iddia ve kabul olunması karşısında; eylemin TCK’nın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahlı tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi;
b)Kabule göre de;
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2016/17811, K. 2017/16025, 30 Mayıs 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama