Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/1782 K.2020/2259

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karar yönünden;

Sanık ...'nun aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi, aşamalarda dinlenen tanıkların, sanık ...'ın diğer katılan ...'e hakaret ettiğine dair bir beyanlarının bulunmaması karşısında; katılan ...'in beyanlarına ne suretle üstünlük tanındığı yeterince açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması,

2-Katılan sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet ve hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlar yönünden;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,