Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/18235 K.2020/13889

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık hakkında müşteki ...'a yönelik kasten yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak, sanık ...'ın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, Mahkemenin delilleri takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 2(c) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Sanığın aşamalardaki savunmasında, özürlü çocuğu olduğunu, geceleyin evin etrafından yüksek ses geldiği zaman oğlunun uyandığını, kendisine ve eşyalara zarar verdiğini, sabaha kadar uyumadığını, kendisinin de sabaha kadar oğlu ile ilgilendiğini, daha önceki tarihlerde müşteki ... ve babası ...' tan patpat denilen çapa motoru ile geceleyin evin önünden geçmemeleri ve diğer yolu kullanmaları konusunda ricada bulunduğunu, olay günü gece 00:30 sırasında müşteki ...'ın çapa motoru ile süratli şekilde evinin önündeki yoldan geçtiği sırada müştekiyi durdurduğunu, durumu bildiğini, daha önce kendilerini uyardığını,

diğer yolu neden kullanmadığını sorduğunu, "bu köyün yolu sen karışamazsın" dediğini, babası ...'ın da bağırarak geldiğini, müşteki ... ve babası ...'ın üzerine yürüdüklerini ve müşteki ...'ın demir çubukla vurmaya çalıştığını söylemesi karşısında, tarafların akraba olmaları, sanığın çocuğunun sese karşı duyarlı olduğunu bilebilecek durumda bulunmaları ve olayın gece geç saatlerde gerçekleşmesi hususu da dikkate alınarak; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre, TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,