Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/18268 K.2020/14871

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Tüm suçlardan kurulan hükümler yönünden;

Sanığın sabıkasında görülen ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, CMK’nın 231/8. maddesine 6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesi eklenmiş ise de, adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, temyize konu suç tarihinin 28/06/2014 tarihli 6545 sayılı Yasa'dan önce olması nedeniyle engel oluşturmaması karşısında; yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak,

takdiri indirim uygulanan ve hapis cezası ertelenen sanık hakkında diğer koşullar değerlendirilmeden "daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulandığından yeniden lehine CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığı'' şeklindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Kamu görevlisine hakaret ve kamu malına zarar verme suçları yönünden;

Sanık hakkında alt sınırdan hükümler kurulduğu halde, TCK’nın 51. maddesi gereği erteleme hükmü uygulanırken denetim süresinin gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşılarak 2 yıl olarak belirlenmesi,

b-Silahla tehdit suçu yönünden;

Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca güvenlik tedbirlerine hükmedilmesi gerektiği gözetilmemesi,