Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/18273 K.2020/19808

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün gerekçesinde evde bulunanların sayısı itibariyle tehdit suçu birden fazla kişiye karşı işlendiğinden zincirleme suç hükümlerinin uygulandığı belirtilmesine karşın, hükümde TCK'nın 43/2. maddesi uygulanmayarak çelişkiye yol açılmış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozmaya konu edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanıklara yükletilen tehdit ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi, hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

1-Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken olası kast uyarınca cezada indirim yapılması sırasında uygulanan Kanun maddesinin, TCK'nın 21/2. maddesi yerine aynı yasanın 22/2. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

3-Sanık ...'nun adli sicil kaydında daha ağır cezayı içeren tekerrüre esas Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/118 esas ve 2009/302 sayılı kararı bulunmasına karşın, daha hafif nitelikte cezayı içeren Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/443 esas ve 2008/779 sayılı kararının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... ve müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, sanıklar hakkında tüm suçlardan kurulan hüküm fıkralarından TCK’nın 53/1-b maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkartılması,

sanıklar hakkında kasten yaralama suçlarından olası kast uyarınca indirim uygulanan hüküm fıkralarından "TCK'nın 22/2. maddesi uyarınca'' ibaresinin çıkartılıp yerine ''TCK'nın 21/2. maddesi uyarınca'' ibaresinin eklenmesi,

sanık ... hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerden TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda ''Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/443 esas ve 2008/779 sayılı ilamı" ibaresinin çıkartılarak yerine ''Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/118 esas ve 2009/302 sayılı ilamı sebebiyle TCK’nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına ve aleyhe temyiz olmadığından 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gözetilerek,