Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/18356 K.2020/12636

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Temyiz edilebilirlik koşulları yönünden yapılan incelemede;

a-Sanık hakkında mağdur ... 'na yönelik hakaret suçundan verilen düşme kararı yönünden;

Mağdur ... 'nun sanığın hazır bulunduğu 20/05/2014 tarihli duruşmada şikayetinden vazgeçtiği anlaşılmakla; CMK'nın 290. maddesinde “sanığın yararına olan hukuk kurallarına aykırılık, sanık aleyhine hükmün bozdurulması için Cumhuriyet savcısına bir hak vermez” şeklinde hüküm olduğu,

b-Sanık hakkında katılan ...'e yönelik hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden ise,

Sanık hakkında hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye kısmen uygun olarak, o yer Cumhuriyet savcısının TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanık hakkında katılan ... ve mağdur ... 'na karşı tehdit suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a-Hükmün gerekçe kısmında ''...her ne kadar şüpheli inkara yönelik savunmada bulunmuş ise de, mevcut delil durumu, alınan ifadeler ile olayın oluş ve kabulü göz önüne alındığında şüphelinin samimi olmayan beyanına itibar edilemeyeceği, şüphelinin üzerine atılı suçları her iki müştekiye yönelik olarak işlediği anlaşılmakla sanık hakkınde TCK'nın 125/1-4, 106/1-1. cümlesi uyarınca cezalandırılmasına dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.'' şeklinde açıklama yapıldığı halde, hüküm kısmında tehdit suçundan ''Sanık ... hakkında mağdurlara karşı Tehdit suçundan eylemine uyan TCK'nın 106/1-1. cümle,

53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair katılanın mücerret iddiasından başka mahkumiyet için yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı yeterli delil elde edilemediğinden sanığın CMK nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,'' karar verilerek çelişki ve karışıklığa yol açılması,

b- Bozmaya uyularak yapılan inceleme neticesinde sanığın tehdit suçunu işlediğinin kabulü halinde ise;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,