Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/18412 K.2020/13251

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sanık ...'nun, 15 yaşındaki kızı ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan, sanık ...'a verilen beraat kararını yasal temsilci olarak temyiz ettiği belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A-Sanık ...'nun, katılan ...'a yönelik tehdit suçundan verilen beraat, sanık ...'ın, katılan ...'na yönelik sair tehdit, katılan ... ...'ye yönelik kasten yaralama eylemlerinden verilen beraat ve katılan ...'na yönelik hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlara yönelik katılan sanıklar ... ve ...'nun temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B-Sanık ...'nun, katılan ...'a yönelik hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair temyize gelince ;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen ve sanık ... hakkında beraat kararı verilen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması,

hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlendiğinin iddia edilmesi nedeniyle uzlaştırma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, yüklenen suç yönünden uzlaştırma işlemi uygulanarak, sonucuna göre sanık ...'nun hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,