Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/18599 K.2020/13064

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında Uşak Devlet Hastanesi'nce düzenlenen 11/07/2014 tarihli tek hekim raporu ile psikotik bozukluk tanısı konduğu ve sanığın psikiyatri servisine yatırıldığının belirtilmesi karşısında, sanığın suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca " akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp, algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı" konusunda yöntemince sağlık kurulu raporu alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Akıl hastalığı nedeniyle kusur yeteneği bulunmayan sanığa, CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca zorunlu müdafi atanmadan sorgusunun yapılması suretiyle, aynı Kanunun 147, 191. maddelerine uyulmaması,

3-Hakkında akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanan sanığın, CMK’nın 325/1. maddesi uyarınca yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi,