Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/2012 K.2020/2716

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık ...'nun mağdurlar ... ve ...'e yönelik birden fazla kişi ile birlikte silahla tehdit ve hakaret, mağdurlar ... ve ...'ye yönelik birden fazla kişi ile birlikte tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik mağdurlar ..., ..., ... ve ...'nin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Mağdurlar ..., ..., ... ve ...'nin sanık ... Uğurlı hakkında şikayet ve katılma talebinde bulunmadıkları anlaşılmakla; katılan sıfatları olmadığı için hükümleri temyiz etme hakları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca mağdurlar ..., ..., ... ve ...'nin TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

B-Sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında hakaret ve iki kez basit yaralama ile sanık ... hakkında ikişer kez basit yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hakaret ve basit yaralama suçlarından verilen kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre hükümlerin temyiz edilemez olması nedeniyle Yerel Mahkemece verilen temyiz isteklerinin reddine ilişkin 16/09/2014 tarihli ek karara karşı sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... tarafından yapılan itirazların, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, Yerel Mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA,

C-Sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında katılan ...'a yönelik birden fazla kişi ile birlikte tehdit, sanık ... hakkında, mağdurlar ... ve ...'ye yönelik birden fazla kişi ile birlikte silahla tehdit ve mağdur ...'ye yönelik tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... ile diğer sanıkların komşu oldukları, taraflar arasında 10/07/2013 günü kavga olayının yaşandığı ve bu olay ile ilgili birbirlerinden şikayetçi oldukları, olay tarihinde ise taraflar arasında yeniden tartışma çıkması üzerine karşılıklı olarak tehdit eylemlerinin gerçekleştiğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanıklar hakkında uygulanma olanağının tartışılmaması,

2-Kabule göre de;

a-Sanıklar ..., ..., ...'nin suç tarihi itibariyle sabıkasız oldukları, sanık ...'nin ise silinme koşulları gerçekleşmiş kaydının bulunması nedeniyle CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına engel oluşturmaması, tehdit suçlarının maddi zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmaması ve sanıklar hakkında hükomulunan hapis cezalarına takdiri indirim uygulanıp TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelendiğinin anlaşılması karşısında, CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak,

yeniden suç işleyip işlemeyecekleri” hususunda bir değerlendirme yapılıp sonucuna göre sanıklar ..., ..., ... ve ...'nin hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, “öngörülen koşulların oluşmaması” biçimindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b-5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin 3. fıkrasında "cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz." şeklindeki düzenleme ve yasanın öngördüğü süreden daha az süre belirlemenin kazanılmış hak oluşturmadığı düşüncesine de yer veren YCGK'nun 11/05/2010 gün ve 2010/87-112 kararı ışığında, sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçlarından verilen 1 yıl 8 ay hapis cezalarına hükmedilmiş olması karşısında, belirlenen denetim sürelerinin cezalardan az olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

c-Birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçlarından uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yazılı hak yoksunluklarının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

d-Sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanık ...'e isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,