Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/2023 K.2020/4339

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmış ve reddedilmiş ise de; sanığın aşamalarda, eşi olan Ayşe Seda Yıldız ile katılan ... arasında ilişki olduğu için öfkeyle suça konu eylemi gerçekleştirdiğini savunması ve katılanın eşi olan tanık ...'in de bu ilişkiyi doğrulaması karşısında;

sanık ile eşi arasındaki boşanma davası sonucu verilen ve kesinleşen Mersin 4.Aile Mahkemesi'nin 24/03/2015 tarihli 2014/8 esas ve 2015/225 karar sayılı kararında, sanığın eşinin, katılan ... ile 07/07/2013 ve 06/10/2013 tarihleri arasında gece geç saatlerde ve uzun süreli telefon görüşmeleri yaparak evlilik birliğinin gerektirdiği sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğinden evlilik birliğinin temelden sarsıldığı gerekçesiyle tarafların boşanmalarına karar verildiği anlaşılmakla, söz konusu boşanma kararın göz önünde bulundurulup, olayın başlangıcı ve gelişimi üzerinde durularak,

sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluk bulunması,

2-TCK'nın 61/6. maddesine aykırı olarak, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca yapılan indirim sırasındaki hesap hatası nedeniyle sonuç cezanın 2 yıl 1 ay hapis yerine, 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak eksik tayin edilmesi,

3-Suçta kullanılan av tüfeğinin iyi niyetli üçüncü kişi olan sanığın babasına ait olması ve ruhsatlı olduğunun anlaşılması karşısında; sahibine iadesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 2521 sayılı Kanun uyarınca tüfek hakkında gerekli işlem yapılmak üzere ilgili idareye tevdiine karar verilmesi,

4-Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,