Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/2068 K.2017/12965

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, annesi olan mağdurdan para ve kardeşi olan mağdurdan da cep telefonunu istediği ve "....senden para istediğim zaman vereceksin, önce seni vuracağım. daha sonra....'ı vuracağım, bana istediğim parayı vereceksiniz..." şeklinde sözler söyleyip kardeşi olan mağdur ...'ı yaraladığının anlaşılması karşısında; sanığın eylemlerinin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden hatalı değerlendirme ile tehdit ve yaralama suçlarından hüküm kurulması,

2-Kabule göre de:

a-Sanığın, aynı anda birden fazla kişiye karşı "....senden para istediğim zaman vereceksin, önce seni vuracağım, daha sonra ....’ı vuracağım, bana istediğim parayı vereceksiniz...." biçimindeki sözlerle tehdit ettiğinin belirtilmesi karşısında, sanığın, atılı suçu tek bir fiille birden fazla kişiye karşı işlemesi nedeniyle, TCK'nın 106/1-1. maddesinden kurulan hükümde, TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması.

b-Tehdit ve yaralama suçlarından kurulan hüklimlerde.5237 sayılı TCK’nın y\9M\. maddesi uyarınca hükmolunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen ceza tekerrüre esas alınmış ise de. hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Yasa'ya eklenen geçici 7/2. maddesinde "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda,

hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191. madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir." şeklindeki düzenleme karşısında uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırıldıktan sonra tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirmesi gerektiğinin gözetilmemesi.

c-Tehdit suçundan kurulan hükümde,02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 Sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1 maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması;

d-Anayasa Mahkemesinin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK’nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması.