Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/2168 K.2016/6560

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Anayasanın 141, CMK’nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde olması gerekir.

Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi fiillerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu fiillerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması, cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin kanuni bağlamda tartışılması gerekirken, açıklanan bu hususlara uyulmayarak gerekçesiz hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuğun, mağduru “senle görüşcez” şeklindeki sözlerle tehdit ettiğine dair tanık anlatımları bulunması karşısında, bu haliyle eyleminin, TCK’nın 106/1. maddesinin 2. cümlesi kapsamında kalıp kalmadığı değerlendirilmeden, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

3-TCK’nın 61/4-5. maddesine aykırı olarak, cezanın belirlenmesi sırasında aynı Kanunun 62/1. maddesinin, 31/3. maddesinden önce uygulanması,

4-5275 sayılı Kanunun 106. maddesinin 4. fıkrası gereğince hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, TCK’nın 50/6. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasının tamamen infaz edileceğinin suça sürüklenen çocuğa ihtar edilmesine karar verilmesi,