Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/2262 K.2020/5209

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın, arkadaşı olan diğer sanık ... ile birlikte kahvehaneye gittiği, müştekiyi dışarı çağırıp darp ettikten sonra kahvehaneyi terk ettiği ve aradan 10-15 dakika kadar kısa bir zaman geçtikten sonra tekrar kahvehane içine elinde bıçakla gelip müştekinin üzerine yürüdüğü ve tanık ...'in beyanına göre, sanığın elindeki bıçağı müştekiye vurmak için salladığı, ancak kendisinin buna engel olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin TCK'nın 86/2, 3-e, 35. maddelerinde düzenlenen silahla (bıçakla) yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılmaması,

2-Tehdit suçu yönünden, sanığın savunmasında, müşteki, tanık ... ile İ...adlı kişinin kendisine hakaret içerikli sözler söyleyerek darp ettiklerini belirtmesi ve adli raporun içeriğine göre, gerekirse İ...adlı kişinin açık kimlik bilgileri tespit edilerek, suçun sübutu ve haksız tahrik hükümleri yönünden, tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak dinlenmesi olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın suçta kullandığı bıçağın ele geçmemesi nedeniyle bilirkişi raporunun alınamaması, 6136 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 3. fıkrasında sayılan bıçakların bu Kanun hükümlerine tabi olmadığı, dolayısıyla kullanma amacı dışında satın alınması, taşınması ve bulundurulması halinde aynı Kanunun 15/son maddesinde düzenlenen suçu oluşturmayacağı gözetilmeden ve bıçağın ele geçmemesi nedeniyle hangi delillere göre suçun oluştuğunun kabul edildiği kararda gösterilmeden, yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

4-6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu yönünden, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, mahkum olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezasının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı yaptırımlara çevrilmesi zorunlu olduğu belirtilmiş olmasına karşın, sanığın suç tarihi itibariyle hapis cezası mahkumiyetini içerir sabıkasının bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında tayin olunan 25 gün hapis cezasının, aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

5-Tehdit suçu yönünden, sanığın daha önce 3 aydan fazla hapis cezasına mahkumiyeti bulunmadığı gözetilmeden, sabıkalı olduğundan söz edilerek TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

6-Tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, kesin nitelikteki adli para cezalarından ibaret olması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağı, sanığın kazanılmış hakkı da gözetilerek adli sicil kaydında bulunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca, aynı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 191/2. maddesine göre tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilebileceği, bu tedbirin gereklerine uyması halinde ise açılmış olan davanın düşmesine karar verilecek olması karşısında, öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı saptanarak, sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirmesinin gerekmesi,

7-TCK'nın 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler ve anılan Kanun'un 53/1. maddesinde sayılan diğer hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

8-Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının yeniden gözetilmesi zorunluluğu,