Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/2349 K.2020/2890

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Duruşmada hazır bulunan sanıktan son sözü ve Cumhuriyet savcısının mütalaasına karşı diyecekleri sorulmadan hüküm kurularak, CMK'nın 216/3. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık savunmasında eşi olan mağdur ...'nın kendisine hakaret ettiğini, diğer mağdur ...'nin de "bundan baba olmaz" dediğini savunması karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Adli emanetin 2014/311 sırasına kayıtlı bıçağın suçta kullanıldığı belirtilerek TCK'nın 54 maddesi gereğince müsaderesi talep edilmesine karşın, bu konuda bir karar verilmemesi,

4-Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının yeniden gözetilmesi zorunluluğu,