Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/2767 K.2020/3559

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık ...'ın temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

B-Sanıklar hakkında silahla birden fazla kişi ile tehdit ve sanık ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Müşteki Tuncay Çelik'in 28.10.2014 ve 04.11.2014 tarihli oturumlarda sanıklardan şikayetçi olmadığını ve zararlarının karşılandığını beyan etmesi karşısında, vazgeçme hususunda TCK'nın 106/3.maddesinin engel teşkil etmediği gözetildiğinde, sanığa vazgeçmeye karşı diyecekleri sorularak, sonucuna göre sanık ...'ın mala zarar verme suçundan hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

2-Kabule göre de;

Sanıkların, işletme müdürü olan mağdur Tuncay'dan iş talep ettikleri, mağdur Tuncay'ın kendilerine umut verip oyaladığının, müştekinin sanık ...'a hitaben "karının karnını doyuramadın mı" şeklinde konuşarak rencide edildiklerini belirtmeleri karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Sanıkların beyanlarında, daha önceden tanıdıkları müştekiye atılmış olan mesajlarda sitemkar ifadeler kullandıklarını, tehdit kastlarının olmadığını belirtmeleri ve dava konusu mesaj içerikleri neden gösterilerek TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,