Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/301 K.2020/1766

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair 07/03/2012 tarihli kararın yöntemince kesinleşmemesi nedeniyle kesin nitelikte mahkumiyet hükmü kurulan yaralama suçu yönünden bu hususun kanun yararına bozma yasa yoluna konu edilebileceği kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın yokluğunda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ait tebligat parçasında, muhatabın tevziat saatinde adresinde bulunamadığı, aynı konutta birlikte oturan annesi olan ve dosyada müşteki sıfatını taşıyan ...'nin evrakı imzadan imtina ettiği, aralarındaki husumetin sürdüğü, evrakın muhtarlığa teslim edilerek 2 nolu haber kağıdının muhatabın kapısına yapıştırıldığı belirtildiğinden yapılan tebliğin usulsüz olduğu, bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın yöntemince kesinleşmediği ve denetim süresinin işlemeye başlamayacağı gözetilmeden, hükümlerin açıklanmasına karar verilmesi,

2-Kabule göre de; sanığın silahla tehdit suçunu birden fazla mağdura karşı aynı olay nedeniyle ve çok kısa zaman aralığı içinde yönelttiği eylemlerle gerçekleştirdiği gözetilerek, sanık hakkında tayin olunana cezanın TCK'nın 43/2. maddesi yollamasıyla TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca artırılması gerekirken mağdur sayısınca mahkumiyet hükmü kurularak fazla ceza tayini,