Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/3308 K.2020/6105

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, şikayetçi olduklarını beyan eden müştekiler ..., ... ve ...'e Mahkemece katılma istekleri sorulmamış ise de, kanun yoluna başvurarak davayı takip iradesi ve kamu davasına katılma isteklerini ortaya koyduklarından, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca müştekiler ..., ... ve ...'in kamu davasına katılmasına, müşteki Süleyman'ın vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:

A-Sanıklar ... ve ... hakkında katılanlar ... ile ...'e yönelik kasten yaralama suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak sanıklar ... ve ...' ın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B- Diğer hükümlere yönelik temyiz taleplerine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, Mahkeme'nin delilleri takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki (a) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen beraat kararları ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...'e yönelik tehdit suçundan verilen beraat ve hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararları yönünden;

Eylemlere, yükletilen suçlara ve ceza verilmesine yer olmadığı kararlarına yönelik, katılan ... vekili ile katılan sanıklar ... ve ...'ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler yönünden;

a-Konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Sanıkların, katılan ...'ın kapıyı kapatmasını engelleyip evinin içine girerek konut dokunulmazlığını ihlal ettiklerinin iddia ve kabul edilmesi karşısında; koşulları oluştuğu halde TCK'nun 119/1-c maddesinin uygulanmayarak sanıklar hakkında eksik ceza tayini,

b-Her iki suçtan kurulan hükümler yönünden;

aa-Suç tarihinde sabıkasız olup hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul eden sanıkların, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek ve ayrıca kasten yaralama suçundan Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008011-250 2009/13 sayılı kararında kabul edildiği gibi katılanın zararı olup olmadığı tespit ettirilip, maddi zararı gidermek isteyip istemediği sanıklardan sorularak, sonuca göre sanıklar hakkında daha lehe olan CMK'nın 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

bb-Sanıkların aşamalarda, katılanın aracını önlerine kırıp el kol hareketi yaptığını, katılanın aracına çarpmamak için park halinde bulunan başka bir araca çarptıklarını ve katılanın durmaması üzerine konuşmak için takip ettiklerini savunması ve olay tarihli görgü tespit tutanağında da sanıkların aracının sağ ön ve arka çamurluk ile sağ ön ve arka kapıda hasar olduğunun belirtilmesi karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre, TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanıklar hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

cc-Kabule göre de; sanıklar hakkında temel cezaların alt sınırdan tayin edilmesine karşın, TCK'nın 51/3. maddesi gereğince erteleme nedeniyle denetim süresinin gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,