Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/3388 K.2020/3317

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya kapsamında katılan sanık sıfatı bulunan ... ve ... müdafilerinin sunduğu temyiz dilekçeleri incelendiğinde, yalnızca sanık sıfatıyla temyiz başvurusu yaptıkları belirlenerek dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında tehdit ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından ve sanık ... hakkında da tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekili ve sanıklar ... ile ... müdafilerinin temyiz davası istekleri hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılanın temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a-Sanığın aşamalardaki ifadelerinde temyiz kapsamı dışındaki sanıklar Serkan ve Murat’ın gece vakti evinin önünde kendisine ateş etmeleri sebebiyle kendisini korumak için evden aldığı tüfek ile ateş ettiğini beyan etmesi ve aksi yönde iddia bulunmaması karşısında, mahkemece sanık hakkında haksız tahrik hükmü uygulanmış ise de, cezadan 1/4 ila 3/4 oranları arasında indirim öngören TCK'nın 29. maddesi uygulanırken, haksız tahrik oluşturan söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve gerekçe gösterilmeden alt hadden indirim yapılarak fazla ceza tayini,

b-Sanık hakkında iddianamede sevk maddesi olarak TCK'nın 106/2-a maddesinin uygulanması talep edilmediği halde, ek savunma hakkı verilmeden TCK’nın 106/2-a. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

c-Silahla tehdit suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 106/2-a maddesi gereğince temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, aynı Kanunun 51/3. maddesi gereğince erteleme nedeniyle denetim süresinin gerekçe gösterilmeden sonuç cezadan fazla olacak şekilde 2 yıl olarak belirlenmesi,

d-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,