Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/3407 K.2017/12710

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Kötü muamele suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; TCK'nın 232/1. maddesinde düzenlenen kötü davranma suçu; yaralama, tehdit, sövme gibi Kanunun başka maddelerinde açıkça düzenlenmiş suçlar dışında kalan, çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma gibi merhamet ve şefkatle bağdaşmayan eylemleri kapsar. Somut olayda; sanığın, eşine "evi satacağım, evi boşaltın, terk edin" demesi üzerine eşinin ortak çocuklarını alıp dışarı çıkması şeklinde gerçekleşen eylemin ne şekilde süreklilik gösterdiği yeterince açıklanıp tartışılmadan, yerinde olmayan gerekçeyle, TCK'nın 232/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmü yönünden; gerekçeli kararın hüküm kısmında, tehdit suçunun mağdur ... yerine mağdur ...'a yönelik olduğunun belirtilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olduğu ve olayın oluş ve şekline göre tehdit suçunun kötü muamele suçu ile birlikte işlenmediği kabul edilerek yapılan incelemede;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,