KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2016/3806 E., 2018/21881 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Aralık 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Şikayetçi sanık
- **** ****
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
- Temyiz edenler
- Katılan, şikayetçi sanık, sanık ..., o yer Cumhuriyet savcısı
Karar Metni
254 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Anayasanın 40/2, CMK’nın 232/6 ve 34/2 ile 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddeleri gereğince, kararda, başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, davaya katılma talebi hakkında karar verilmeyen ve dosyada şikayetçi sanık sıfatı bulunan ...’ın yüzüne karşı verilen kararda, temyiz süresinin, kararın “tefhiminden” itibaren başlayacağının belirtilmesi yerine, “tefhim ve tebliğinden” itibaren başlayacağının belirtilmesi suretiyle yanılgı oluşturulduğu, bu haliyle tefhimin yukarıda anılan Kanun maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığı ve gerekçeli kararın da adı geçene tebliğ edilmediği,
2-Sanıklar Yılmaz, Asiye, Yavuz ve Davut hakkında, hakaret suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz başvurusuyla ilgili olarak tebliğnamede görüş bulunmadığı,
3-06.11.2012 ve 07.01.2014 tarihli duruşma tutanaklarının başlığında adı ve sicili yazılı olan hakim ile sözü edilen tutanakların sonunda sicili ve imzası bulunan hakimin farklı olduğu,
Anlaşıldığından, katılan ..., şikayetçi sanık ..., sanık ... ve o yer Cumhuriyet savcısının, temyiz davası istekleri hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, 06.11.2012 ve 07.01.2014 tarihli duruşma tutanaklarındaki yanlışlığın giderilip, ...’a tebliğ işlemi gerçekleştirildikten sonra tebliğ edildiğine dair evrak, verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenmek ve sanıklar ...,...,.... hakkında hakaret suçlarından verilen hükümlere
./.. .2.
ET
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2016/3806, K. 2018/21881, 17 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama