Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/385 K.2020/2063

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık hakkında silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından sanık ... müdafiinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Sanık hakkında silahla tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın, üzerine atılı silahla tehdit eylemlerini önce katılan ...'e, bir süre sonra da katılanlar ... ve ...'e yönelik olarak gerçekleştirdiğinin iddia ve kabul edilmesi, eylemlerinin aynı olay bütünlüğü, eylem yerleri arasındaki mesafenin yakın oluşu ve kısa zaman aralığı içerisinde gerçekleşmesi karşısında; sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanma ihtimalinin tartışılması gerektiği gözetilmeden, katılanlar sayısınca ayrı ayrı hükümler kurulması,

2-Kabule göre ise; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,