KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2016/4211 E., 2016/8711 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı yaralama suçundan verilen kararda, öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B-Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında katılan ...'e karşı yaralama suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteklerine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik yaralama suçundan verilen beraat hükmü yönünden;
Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.Ancak;
a-)Tarafların kavgayı ayırdığını beyan ettikleri, soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan ve olayın tek tanığı olduğu anlaşılan Ali Gür dinlenilmeden hüküm kurularak, CMK'nın 210/1. maddesine aykırı davranılması,
b-)Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2016/4211, K. 2016/8711, 2 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama