Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/4433 K.2017/28609

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Anayasanın 141/3, CMK'nun 34 ve 230. maddelerine göre Yargıtay'ın gerekçelerle tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianamenin, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak kurulacak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi eylemlerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu eylemlerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması,

cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin yasal bağlamında tartışılması gerekirken, somut olayda tehdit suçunun ne şekilde oluştuğu, unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği açıklanmadan sadece savunma, mağdur beyanları ve tanık anlatımlarının görüşüne yer verilerek olayın oluşumu, ulaşılan kanaat, suç oluşturduğu sabit görülen eylem ve artırım nedenlerinden bahsedilmeksizin CMK'nun 34, 230. maddesine aykırı şekilde hükmün gerekçesiz bırakılması,

2- Kabule göre de; a-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b-Sanık ... hakkında katılanlar ..., ...ve Yusuf'a karşı dükkanın dışında işlediği iddia edilen tehdit suçu ile teras katta katılan ...'a karşı silahla ( bıçakla) tehdit suçundan kurulan hükümler yönünden, sanığın tehdit suçunu uzlaşma kapsamında olmayan TCK'nın 106/2-a maddesinde düzenlenen tehdit suçuyla birlikte işlediği anlaşıldığından,

aa-Sanıkların suçu kabul etmemeleri ve tarafsız tanık olarak Hayrettin Pulat'ın dinlenmesini istemeleri karşısında adı geçen tanığın duruşmaya çağrılarak dinlenmesi veya hukuki dayanağı gösterilip dinlenmesinden vazgeçilmesi konusunda bir karar da verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle hükümler kurulması,

bb-Katılan ...'in beyanında, sanığın, teras katta kendisine bıçak çekmediğini, sadece ...'a bıçak doğrulttuğunu belirtmesi karşısında, silahla tehdit suçunda hangi nedenle TCK'nın 43. maddesinin uygulandığı açıklanmadan yetersiz gerekçeyle anılan maddenin uygulanması;

cc-Sanık ...'in lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesi karşısında, TCK'nın 106/1-1 maddesi uyarınca verilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50. maddesinde düzenlenen seçenek yaptıtrımlara çevrilip çevrilmeyeceğinin tartışılmaması,

dd-Sanığın aşamalardaki savunmasında, katılanların, hakaret ve tehdit içerikli sözler söylediklerini belirtmesi karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

ee- Sanığın adli sicil kaydındaki yaralama suçundan verilen doğrudan para cezasına ilişkin kesin nitelikteki hükümlülüğünün tekerrüre esas oluşturmayacağının gözetilmemesi, kabule göre ise, mükerrir sanık hakkında, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

ff-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,