Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/4659 K.2017/17793

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Arkadaş olan tarafların, olay günü bir süre mağdura ait araba ile gezdikleri, daha sonra sanığın, aracı kendisinin kullanarak gezmeyi sürdürmek istediği, mağdurun ise, alkollü olduğunu söyleyerek vermek istememesi üzerine, sanığın, ısrarını sürdürüp "anahtarı vereceksin, vermezsen seni döverim" diyerek anahtarı mağdurun elinden alıp araca binerek bir süre gezdiği,

mağdur tarafın olayı emniyete şikayetinden sonra da aracı mağdurun evinin yakınına anahtarı da üzerinde olarak park edip bırakmaktan ibaret eyleminde, sanığın, mağduru cebir ve tehdit kullanıp aracının alınmasına karşı koymamaya mecbur bırakarak araçtan faydalanmış olması karşısında, bu hususlar tartışılıp değerlendirilmeden, sanığın kasdının yağma olmadığı yönündeki dosyadaki kanıtlara uymayan yetersiz gerekçe ile tehdit suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,