Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/472 K.2020/2532

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Sanıklar hakkında kasten yaralama suçlarından 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 5. fıkrasına göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların CMK'nın 223. maddesine göre verilmiş hüküm niteliğinde bulunmadığı, aynı Kanun maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla sanıklar ... ve ... müdafiinin talebiyle ilgili KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

2) Sanıklar hakkında birden fazla kişiyle tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca sebepler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Sanık ...'ye yükletilen birden fazla kişiyle tehdit suçuna yönelik; sanıkların aşamalarda, katılanın kendileri hakkında etrafta konuşarak dedikodu yaptığını savunmaları karşısında, katılanın sanıklar hakkında konuştuğu sözlerin ne olduğu araştırılarak, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durulması suretiyle sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kayıt örneğinden, sanık ...'ın hükümden sonra, 30.10.2014 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, bu husus araştırılarak sonucuna göre TCK’nın 64/1 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle sanık hakkında düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,