Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/4818 K.2020/4556

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan ... vekilinin sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmünü katılan vekili sıfatıyla, katılanlar ..., ..., ... vekilinin de sanık ... hakkında, katılan ...'ya yönelik eylemleri nedeniyle yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerini, sanık ..., ..... ve ... hakkında katılan ...'ya yönelik tehdit suçlarından, katılanlar ... ve ...'ya yönelik yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerini katılan vekili sıfatıyla, sanık ...'nın da kendisi hakkında yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarınından kurulan mahkumiyet hükümlerini sanık sıfatıyla temyiz ettiği belirlenerek dosya görüşüldü:

1-Sanıklar ... ... ...ve... hakkında katılan ...'a yönelik tehdit suçlarından, katılanlar...ve ...'e yönelik yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerinin ve sanık ... hakkında da katılan ...'a yönelik hakaret suçundan kurulan beraat hükmünün temyizinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılanlar ..., Aysın Dallı, ... ve ... vekillerinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Sanık hakkında yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden kurulan hükümlerde, mahkemece "sanığın eylemini haksız tahrik altında işlediği " şeklindeki oluşa aykırı ve yetersiz gerekçeyle en üst hadden (3/4) haksız tahrik indirimi uygulanmasının 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesine aykırı olduğunun gözetilmemesi,

b-Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ...(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin, 25.01.2008 tarihli, 2006/579 esas, 2008/16 karar sayılı ilamı ile verilen hapisten çevrili 740 TL adli para cezasının karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olduğu, bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağı, tekerrüre esas başka sabıkası da bulunmayan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğinin düşünülmemesi,

c-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/1. maddesinde yer alan " İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir. Bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından üç yıldır.

Ancak, erteleme kararının verilebilmesi için kişinin; a) Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması, b) Suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması gerekir." şeklindeki emredici hüküm ile sanığın suç tarihi itibari ile daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında,

suçu işledikten sonraki yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği nazara alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaata göre hükmedilen hapis cezaların ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken “koşullar oluşmadığı” şeklinde dosya kapsamına uygun düşmeyen yetersiz gerekçe hürriyeti bağlayıcı cezaların ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

d-Kabule göre de; sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükümde, TCK'nın 87/3. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl 3 ay hapis cezasından, aynı Kanunun 29. maddesi uyarınca 3/4 oranında indirim yapılırken hapis cezasının "3 ay 22 gün" yerine "4 ay 15" gün olarak belirlenip, TCK'nın 62. maddesi uyarınca da 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın "3 ay 3 gün hapis" yerine "3 ay 22 gün hapis" olarak fazla tayini,

e-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,