Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/5762 K.2020/7991

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu nedenle mağdurun korkup korkmadığının araştırılması gerekmez.

Tehdit suçunun manevi öğesi genel kasttan ibaret olup suçun yasal tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek işlenmesini ifade eder. Olayda tasarlamanın varlığı aranmadığı gibi, saikin de önemi yoktur.

Kavga ve tartışma sırasında haksız bir fiilin kendisinde husule getirdiği şiddetli öfke ve elemin (gazabın) failin iradesini etkileyen bir etken olarak kusur yeteneğinde meydana getirdiği azalma nedeniyle koşulları varsa ancak yasal indirim nedeni olarak kabul edilebilmesi olanaklı ise de, önceden ilke boyutunda kastı kaldıran ve suçun oluşumunu engelleyen bir husus olarak kabulü mümkün değildir.

Bu açıklamalar doğrultusunda, mahkemece sanıkların, katılan ...'ı birlikte tehdit ettiklerinin kabul edilmesi karşısında; sanıkların bu eylemlerinin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli ve yeterli olduğundan birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçunun oluşacağı gözetilmeden, ''yaralama eylemi ile tehdit eyleminin birlikte gerçekleştirildiği dikkate alındığında, yaralama eylemi sırasında mağdurun güvenlik duygusunu, iç huzurunun bozulduğu gibi tehlikenin de basit tıbbi müdahale ile yaralanacak şekilde gerçekleştiği bu nedenle tehdit suçunun unsurlarının oluşmadığı '' şeklindeki kanuni ve yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

2-Sanıkların aşamalarda, karşılıklı sürtüşmeler olduğu ancak karşılıklı küfürleşme olmadığına ilişkin savunmaları, tanıkların da katılanların sanıklara hakaret ettiklerinin doğrulamamaları karşısında hakaretin karşılıklı olduğuna ilişkin dosyadaki bilgi ve anlatıma uygun olmayan gerekçeyle, sanıklar hakkında TCK'nın 129/3. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,