Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/5991 K.2020/4934

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Sanık hakkında, iddianamede TCK'nın 58. maddesinin uygulanması talep edilmediği halde, ek savunma hakkı verilmeden tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

2)TCK’nın 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanunun 3. maddesindeki “fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi” çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek, temel cezanın saptanması gerektiği gözetilmeden, "suçun işleniş şekli, sanığın güttüğü amaç ve saiki, meydana gelen tehlikenin ağırlığı, failin kastının derecesi, suçun işlendiği zaman ve yer" şeklinde maddedeki bazı ibarelerin tekrarlanması suretiyle, temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak ve hakkaniyet ölçülerine uyulmayarak fazla ceza tayini,

3)Katılan ... hakkında düzenlenen 30/09/2013 tarihli raporda kulak burun boğaz hastalıkları uzmanı hekim tarafından "diş kaybına ilişkin diş polikliniğine muayenenin önerildiği, ardından katılanın diş hekimi tarafından muayenesinin gerçekleştirildiği, ancak bu muayenelerin her ikisini de içerir şekilde bir rapor alınmadığı ve hükme dayanak olan raporun adli tıp kriterlerine uygun ve hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmakla, katılanın yaralanmasına ilişkin tüm tedavi evrakı, geçici ve kati raporlar temin edilip, en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek, katılanın yaralanmasının niteliği hakkında ayrıntılı rapor aldırılıp, sonucuna göre sanığın üzerine atılı yaralama suçu yönünden hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

4)Katılan ...'nın kendisinin arkasından olumsuz sözler sarf ettiğini öğrenen sanığın, bu durum nedeniyle katılanlarla konuşmaya gittiği yönündeki savunması ile katılan ...'nın da sanıktan uzak durmak gerektiği yönünde söylemlerinin olduğunu beyan etmesi karşısında; olayın çıkış sebebi üzerinde durularak, sonucuna göre silahla tehdit ve yaralama suçları yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

5)Kabule göre de;

a)Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde TCK'nın 125/4. maddesi uyarınca 1/6 oranında artırım yapılırken 1 yıl 9 ay hapis cezası yerine yazım hatası sonucu 2 yıl 4 ay hapis şeklinde cezası yazılması,

b)Sanığın adli sicil kaydında, tekerrür hükümleri uygulanması nedeniyle daha ağır nitelikte bulunan Merzifon Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/696 esas, 2012/45 karar sayılı ilamı olmasına karşın, Merzifon Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/352 esas ve 2008/188 karar sayılı ilamın TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınması,

c)Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,