Karar metni, Yargıtay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.
Karar Metni
4. Ceza Dairesi 2016/603 E. , 2016/6887 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1-Sanıklar ... ve ... hakkında yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı; yalnızca itiraz yolu açık olup sanık ... hakkındaki karar yönünden yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu, sanık ... hakkındaki karar yönünden ise itirazın reddi kararı ile bu kanun yolunun tüketildiği, kesin nitelikteki itirazın reddi kararının temyiz yoluna tabi olmadığı, Anlaşıldığından, katılan sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygu olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, 2-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafiinin. tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 3-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında tehdit, sanık ... hakkında hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede: Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 11/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2016/603, K. 2016/6887, 11 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama