Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/6462 K.2020/6318

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Tarafların evli olup ayrı yaşadıkları, olay günü, sanığın eşiyle görüşmek üzere buluştukları, bir süredir çocuklarına tek başına bakan ve aile birliğini korumak isteyen sanığın eşi mağdurun çocukları almak istemesi üzerine olayların meydana gelmesi karşısında,olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Sanığın, ayrıca mağduru telefonla tehdit ettiği iddiası aşamalarda ısrarlı olarak kabul etmemesi ve mağdurun soyut iddiası dışında mahkumiyetine yeterli delil bulunmaması karşısında, yerinde görülmeyen gerekçeyle sanık hakkında silahla tehdit suçundan TCK'nın 43.maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,