Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/6716 K.2020/5752

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanığa yargılama sırasında iddianame ve ekleri okunmadan, sanığın sorgusunun CMK'nın 191. maddesine aykırı biçimde yapılması,

2-Katılan ...'nin soruşturma aşamasında sanık ...'nin polis ekiplerinin yanında da kendisine yönelik hakaret eylemine devam ettiğini ifade etmesi karşısında, olaya ilişkin tutanakta imzası bulunan görevlilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak beyanlarının alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık ...'nin aşamalarda kendisinin de katılana karşılık olarak hakaret ettiğini ikrar etmesi karşısında, sanığın ikrarına neden itibar edilmediği açıklanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Sanığın tehdit ve hakaret eylemlerinin sübuta karar verilmesi halinde ise;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması,

hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek,