Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/6915 K.2020/5672

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, tehdit suçu ile silahla kasten yaralama suçlarının mağdurları farklı olduğundan tehdit suçunun uzlaşmaya tabi olacağı belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Her iki suç yönünden;

Başka suçtan farklı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanığa savunmasının alındığı 27/01/2016 tarihli oturumda duruşmadan bağışık tutulma hakkının hatırlatılmadığı ve bağışık tutulma talebinde de bulunmadığı halde hükmün açıklandığı 10/11/2015 tarihli oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Kabule göre de tehdit suçu yönünden;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,