Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/702 K.2020/4689

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın suç tarihinde saat 10:00 sıralarında katılan ...'yı tehdit ettikten sonra 16.00 sıralarında diğer katılan ...'i ve olay yerine sonradan gelen katılan ...'yı tekrar tehdit etmesi eylemlerinde, yalnızca TCK'nın 106/2-a, 43. maddelerinin uygulanmasıyla yetinilmesi gerekirken, iki kez zincirleme suç hükümleri uygulanarak sanığa fazla ceza verilmesi,

2-Sanığın savunmasında, katılanlar ile aralarında miras anlaşmazlığı olduğunu ve suç tarihinde katılan ...'nın çocuklarını dövdüğünü belirtmesi karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kendilerini vekille temsil ettiren katılanlar yararına vekalet ücretine hükmedilirken, sanıktan ''katılanlara'' verilmesi gerekirken, katılan vekili lehine vekalet ücretine karar verilmesi,

4-Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının yeniden gözetilmesi zorunluluğu,