Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/7184 K.2020/6550

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Suç tarihinden önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanığın adli sicil kaydındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının kesinleşme tarihinin, 5271 sayılı Kanunun 231/8. maddesinin yürürlüğe girme tarihi olan 28.06.2014 den önce olması ayrıca hükmolunan ceza süresi yönünden de CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında; hükmolunan hapis cezasının süresi gerekçe gösterilerek sanık hakkında CMK’nın 231. maddesinin uygulanmaması,

2) Kabule göre de; sanığın katılan ...’a yönelik TCK’nın 106/1-1. cümle kapsamındaki tehdit eylemi ile katılanlar Nurullah ve Adem’e yönelik silahlı tehdit eyleminin aynı yer, zaman ve olay bütünlüğü içinde gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eylemlerinin her iki katılana yönelik TCK43/2. maddesi uyarınca zincirleme suç niteliğinde tek bir silahlı tehdit eylemi olarak kabulü gerektiği gözetilmeden, hakkında TCK’nın 106/1-1. cümle kapsamındaki tehdit suçu ile silahlı tehdit suçundan ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması,