Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/7451 K.2020/6134

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)CMK'nın 231/8. maddesinde değişiklik getiren ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına bir kez karar verileceğine ilişkin düzenlemenin 28/06/2014'de yürürlüğe girmesi, sanığın adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın yer alması ve suç tarihi itibariyle engel oluşturmaması, yeniden suç işlemeyeceği ve duruşmadaki tutum ve davranışları olumlu bulunarak hükmolunan hapis cezasının ertelenmesi karşısında; sanığın kişiliği değerlendirilerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığı kararı verilmesi,

2)Kabule göre de;

a)Suçta kullanılan bıçak müsadere edilirken, uygulama maddesinin kararda gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

b)Sanık hakkında hüküm kurulurken temel ceza alt sınırdan belirlenmesine karşın, erteleme nedeniyle TCK'nın 51/3. maddesi gereğince, denetim süresinin gerekçe gösterilmeksizin 2 yıl olarak alt sınırdan uzaklaşılarak uygulanması,