Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/7460 K.2019/11126

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)CMK'nın 231/8. maddesine değişiklik getiren ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına bir kez karar verileceğine ilişkin düzenlemenin 28/06/2014'de yürürlüğe girmesi, sanığın adli sicil kaydındaki ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olması ve suç tarihi itibariyle engel oluşturmaması karşısında, sanığın duruşmadaki tutum ve davranışlarıyla kişiliği değerlendirilerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden ''sanığın hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle'' biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2) Kabule göre de;

a-Sanık hakkında silahla tehdit suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 106/2-a maddesi gereğince temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, aynı Kanunun 51/3. maddesi gereğince erteleme nedeniyle denetim süresinin gerekçe gösterilmeksizin 2 yıl olarak belirlenmesi,

b-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın uygulanma zorunluluğu ve uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasının (c) bendindeki hak yoksunluklarının kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından uygulanamayacağının gözetilmemesi,