Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/7547 K.2017/14185

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Mahkeme hükmüne esas alınan sanığın, katılana sanık ...'e söylemiş olduğu ''Kapattır nasıl kapattırıyorsan, a... pezevenki" şeklindeki sözlerin, TCK’nın 125/1 maddesinde tanımlanan, hakaret suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan aynı Kanunun 106/1 maddesin 2. cümlesinden mahkumiyet kararı verilmesi,

2) Mahkemenin kabulünde, katılan sanık ...'in, ....'nın dükkanına gelerek "Bu a.... dükkanını kapattıracağım " şeklinde sözler söylediği, aralarında tartıştıkları ve yine ....'ya "Şerefsiz göstereceğim sana, elimden gelse dükkanını kapattıracağım" şeklinde konuşması üzerine, ....'nın ise ....'e iddia olunan sözler söylediği belirtildiği halde olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3) Seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi halinde bu cezanın ancak adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlara çevrilebileceği gözetilmeyerek, TCK'nın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

4) Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1-2. cümle kapsamındaki tehdit suçu önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek,