Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/7762 K.2020/8098

Bozmaya uyularak, Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın sabıkasında görülen kararın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, CMK’nın 231/8. maddesine 28.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesi eklenmiş ise de, daha önce verilen hükmün açıklanmasına geri bırakılmasına dair kararın kesinleşme tarihi itibariyle engel oluşturmaması ve sanığın tekrar suç işlemeyeceği kanaati ile hükmolunan cezanın ertelenmesi karşısında, sanık hakkında ''daha önce başka bir suçtan dolayı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği" şeklindeki yerinde olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Sanığın aşamalarda, mağdur ...'da alacağı olduğunu, bu olaydan on gün öncede alacak nedeniyle tartıştıklarını, olay günü de tekrar alacağını istediğini bu nedenle tartışmanın çıktığını savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre, TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında, "TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca denetim süresinin gerekçesiz olarak 2 yıl şeklinde fazla tayin edilmesi,