Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/8519 K.2017/16420

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık ...'in, katılan ...'e söylediği kabul edilen, "köpeğini buraya bağlama, yoksa onu öldürürüm" biçimindeki sözlerin, TCK'nın 106/1. maddesinin 2. cümlesinde tanımlanan sair tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yetersiz gerekçe ile beraat hükmü kurulması,

2- Kabule göre de ;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanık ...'e isnat edilen TCK'nın 106/1-1. cümlede gösterilen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınması ve sanık ... hakkında uygulanma ihtimali bulunan aynı Kanunun 106/1-2. cümlesinde belirtilen sair tehdit suçu açısından ise, CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenlemenin dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,