KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2016/8558 E., 2017/23484 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Ekim 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, kasten yaralama, tehdit
- Hükümler
- Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I) Sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 5. fıkrasına göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların CMK'nın 223. maddesine göre verilmiş hüküm niteliğinde bulunmadığı, aynı Kanun maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizinin mümkün olmadığı ve 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de Kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından sanığın temyiz dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için karar vermeye yer olmadığına hükmün isteme uygun olarak incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE,
II) Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine ve sanığın tehdit suçunu, CMK'nın 231. maddesi uygulanarak itiraza tabi olan uzlaşmaya tabi olmayan silahla kasten yaralama suçu ile aynı anda işlediği ve bu nedenle uzlaşma hükümlerinni uygulanamayacağı anlaşılmakla yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği halde, CMK’nın 231. maddesinde öngörülen yasal ölçütler tartışılıp değerlendirilmeden, "Sanık hapis cezası verilmesi gereken hallerde paraya çevrilmesini talep ettiğinden'' biçimindeki yerinde olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2016/8558, K. 2017/23484, 30 Ekim 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama