KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2016/8607 E., 2020/6295 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Mala zarar verme, tehdit, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanıklar hakkında tehdit ve hakaret suçlarından hükmedilen beraat hükümleri yönünden;
Olayla ilgili bilgisine başvurulan...'ın beyanında evlerinin camlarının sanıklar tarafından kırıldığını belirttiği ve dosyadaki görgü ve tespit tutanağına göre mala zarar verme suçundan sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğu halde, sanıklara isnat edilen tehdit ve hakaret suçlarından ise tanık...'ın beyanının taraflı olup aralarında husumet olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi,
2-Sanıkların tehdit ve hakaret suçlarının sübütunun kabulü halinde ise tüm suçlar yönünden;
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit ve 151/1. maddesi kapsamındaki mala zarar verme suçlarının uzlaştırma kapsamına alınması hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle uzlaşma önerisinin yapıldığı sırada 5271 sayılı CMK'nın 253/3-son cümlesi uyarınca uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında,
hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek tüm suçlar yönünden, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2016/8607, K. 2020/6295, 10 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama