Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/8695 K.2020/7358

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanığın, olay öncesinde arkadaşlık yapıp ayrılmaları nedeniyle anlaşmazlık yaşadığı katılana gönderdiği, “İzmir’i terk et, karşıma çıkma, kaybedecek bir şeyim yok emin ol” şeklindeki mesajların olayın oluşu ve bütünlüğü değerlendirildiğinde; TCK’nın 106/1-2. cümle kapsamındaki sair tehdit suçunu oluşturduğu ve şikayetin devam ettiği gözetilmeden yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında yüklenen suçtan beraat kararı verilmesi,

2) Sanığın eyleminin TCK’nın 106/1-2. cümle kapsamındaki sair tehdit suçunu oluşturduğunun kabulü halinde ise; sanık hakkında TCK’nın 106/1-1. cümle kapsamındaki tehdit suçundan cezalandırılması için dava açılmış olması karşısında; TCK’nın 106/1-2. cümle kapsamındaki sair tehdit suçunun CMK’nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, aynı Kanunun, 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,