Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/8940 K.2020/7377

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiri indirim hükümleri uygulanırken, sonuç hapis cezası ''2 yıl 1 ay'' yerine ''1 yıl 13 ay'' hapis cezası olarak eksik belirlenmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

Ancak;

1-Sanığın aşamalarda, katılanlar ile aralarında ufak çaplı tartışma olduğunu, sigara almak için büfeye gittiğini, cüzdanından para çıkarmak için elini arka sağ cebine attığını savunması, tanıklar ... ile ...'in, aşamalarda sanığın silah gösterdiğini görmediklerini, ayrıca bakkala giderken elini arka cebine atıp cüzdanını çıkardığını doğrulamaları, silahlı tehdit olayını doğrulayan tanık ...'in ise katılanlar ile akraba olması ve olayı gören başkaca tarafsız tanığın bulunmaması karşısında, dosya kapsamından sanığın silahlı tehdit suçunu işlediği sabit olmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine atılı suçu işlediği sabit olduğu gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de; sanığın aşamalarda, katılanların eski kiracıları olduğunu ve kira borçlarını ödemediklerini, olay günü bu konu hakkında konuştuklarını savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması